Nog geen 25.000 mensen vroegen vorig jaar in Nederland asiel aan. Een aantal dat sinds en door corona niet is gehaald, en als deze epidemie niet had plaatsgevonden, moeten we 20 jaar terug in de tijd om zo’n laag cijfer tegen te komen.
Voor al die politici die de voorbije te hoop liepen tegen asielzoekers: mission completed! Kleine voetnoot: de daling komt niet door het “strengste asielbeleid ooit” (uit de woordenschat van het duo Faber/Wilders) maar omdat in Syrië een regime change plaatsvind – en daar kwamen de laatste tien jaar de meeste vluchtelingen vandaan.
Maar niettemin, als de missie is geslaagd, dan is de vraag wat de waarde én het nut is van de “asielnoodmaatregelwetten” die nog steeds in het coalitieakkoord figureren. Waren die immers niet bedoeld om dijken op te werpen tegen tsunami’s en dat soort rampentaal? Nu dat niet meer nodig is, het percentage asieltoewijzingen bovendien is gedaald tot minder dan de helft, wat betekent dat van de 25.000 aanvragen er nog geen 12.000 worden goedgekeurd, is al die oorlogsretoriek gebaseerd op losse flodders, loze woorden.
Asielnoodmaatregelwetten
Zo niet voor het nieuwe kabinet, dat blind en doof doorgaat met anti-asiel kretologie, alsof de feiten niet bestaan, alsof de werkelijkheid er niet voor hen is. Bijna-premier #RobJetten zegt dat hij “over zijn schaduw moest heen springen” om die asielnoodmaatregelwetten, waarmee hij bedoelt dat hij graag in de schaduw van #DilanYesilgöz gaat staan (wat overigens voor vrijwel het gehele coalitieakkoord geldt).
Ook deel van dit blinde beleid is de wens om asielprocedures straks búiten de Europese Unie af te handelen, zodat er feitelijk niemand meer binnenkomt. En diegenen wier asielaanvraag wordt afgewezen, worden ook afgevoerd naar landen ver buiten Europa: returnhubs heet dat in de politieke dieventaal. Wat dat betekent toonde @DeCorrespondent vorige week aan: gevangenissen voor vluchtelingen!
Detentiecentra
Nederland werkt daaraan mee. Ook als het om de Europese aanpak gaat, om vluchtelingen maandenlang in detentiecentra op te sluiten voor er een besluit over asiel komt, of niet. Om mensen zonder asiel naar Tunesië, Mauretanië en vergelijkbare landen te sturen, die migranten zonder pardon in de woestijn dumpen, na eerst gemarteld te hebben in gevangenissen.
De afgewezen asielzoeker die hier blijft, wordt opgejaagd. Als het aan de Europese Unie ligt zijn huiszoekingen straks geoorloofd, ook bij u en mij thuis als daar een afgewezen asielzoeker wordt vermoed. Het lijkt erg op wat ICE van in Trumps VS doet – en dat is het ook.
Sterker nog: in Griekenland is vorige week een wet aangenomen die hulporganisaties als criminele bendes definieert: wie een vluchteling helpt, kan gevangenisstraf en tienduizenden euro’s boete krijgen. En hoewel erg extreem, lijkt dit ook weer op onze asielnoodmaatregelwetten, waar strafbaarheidsstelling van illegaliteit de toon zet.
Europa, Nederland, Yesilgöz en nu ook Jetten… gevangen in de asielretoriek die ooit door Wilders cs. is bedacht. De retoriek die uitgaat van het vijanddenken: de migrant als het gevaar voor de Westerse beschaving. En om die te bestrijden, geven we uiteindelijk de beschaving op.
