Het even absurde als abjecte stemgedrag van een Kamermeerderheid (sic!) om politie te verbieden deel te nemen aan de Iftar (motie JA21 #Coenradie) en diezelfde Kamer er niet te voor schorsen (motie #MonaToetjeKeijzer) vindt zijn oorsprong in koloniale en dus racistische rancune.
Nu Zwarte Piet vrijwel – want nog steeds niet helemaal en dus niet genoeg – geheel uit het decemberplaatje is verdwenen, heeft het een paar jaar onrustig geborreld bij wat extreem, radicaal, ridicuul en vooral behoudend rechts is. Maar sinds kort is er weer voldoende voedingsbodem om hard terug te slaan.
“Wij geen Zwarte Piet? Dan zij geen Iftar, geen antifa, niet toeteren..”
Het bashen van Iftar is daarvan één voorbeeld. Beschamend, zeker, maar ook en vooral symbolisch: hoe een islamitische groep aan te pakken in de ziel van het haar geloof, hoe een rechts ruftende (CDA en ander christelijke meelopers inclusief) Kamer haar slag slaat om de Ander te verketteren.
Het past in een groeiende reeks van besluiten waar telkens dezelfde politici om voorrang dringen bij het spreekgestoelte. Een kleine bloemlezing, hoewel het begrip ‘bloem’ hier niet zo op z’n plaats is:
- Het strafbaar stellen van verheerlijken van terrorisme, zonder te benoemen wat er mee bedoeld wordt, maar tegelijk te verwijzen naar jihadisme, naar moslims – en het staatsterrorisme van Isra:el in Gaza nadrukkelijk negeert”
- Het strafbaar stellen van “antifa”, wederom zonder te benoemen wat er mee bedoeld wordt, maar tegelijk verwijzen naar pro-Palestijnse demonstraties
- Het even lachwekkende als trieste “toeterverbod”, zonder te benoemen wie er mee bedoeld wordt, maar tegelijk verwijzen naar feestende Marokkaanse Nederlandse voetbalsupporters (zeker nadat dat elftal Oranje naar eigen land had teruggestuurd)
- Het hoofddoekjesverbod voor BOA’s, terwijl rechts nóch linkse Kamerleden daar ook maar iets over te zeggen hebben
- De weigering om een Kinderpardon toe te passen, omdat de ouders van die kinderen daarmee beloond worden
- De strafbaarheidsstelling van illegalen, en in de slipstream daarvan de asielnoodmaatregelwetten, het Migratiepact, de Terugkeerhubs, de ontmenselijk van vluchtelingen
De lijst is moeiteloos aan te vullen, maar daar leent zich de post op LinkedIn helaas niet voor.
De rode draad, de kern, de gemene deler van al die trieste, gemene, onmenselijke en ondraaglijke voorbeelden is het bashen van De Ander. Wij tegenover Zij. Wij die het gelijk, de macht, de privileges hebben. Omdat we Keijzer, Coenradie, Bontebal, Bikker of De Vos heten.
Of Wilders, die zichzelf zo zijn best doet om bij de Wij te horen, dat hij zijn Indische afkomst met blond geverfde haren verdoezelt.
Wij tegenover Zij.
De Ander.
Het duurt niet lang meer of een Kamermeerderheid besluit dat de Ander niet meer vertegenwoordigd kan worden in de Kamer. Omdat ze geen deel zijn van de samenleving. Waar diezelfde Kamermeerderheid hen heeft uit gestemd.
